RSS

Formy legitymizacji władzy

28 Gru

Max Weber wprowadza rozróżnienie 3 form legitymizacji- umocowania władzy:

1)      LEGALNA: Prerogatywy władcze oraz procedury rekrutacji osób zajmujących tę pozycję są ściśle określone przez prawo. Urzędnik, policjant, rektor, minister itp. opierają swoją władzę na przepisach prawnych. Mają określone kompetencje i w prawnie określony sposób obejmują pozycje. Jeśli objęli i sprawują władzę zgodnie z prawem, jest legalna.

Jeśli natomiast została objęta wbrew procedurom, mówimy o uzurpacji.

Z kolei, gdy władza jest realizowana poza zakresem kompetencji, mówimy o nadużyciu władzy.  

2)      TRADYCYJNA: Władza nie opiera się na przepisach prawnych, lecz na odwiecznych, powszechnych sposobach wyłaniania władzy- tradycji, np. władza starszyzny w plemieniu (gerontokracja) , ojca w rodzinie (patriarchat), dynastycznego monarchy w państwie( sukcesja dynastyczna).

*W systemie demokratycznym , gdzie procedury wyborów odzwierciedlają wolę większości obywateli, ludzie przyjmują postawę legalistyczną, uznają władzę umocowaną prawnie, bądź tradycyjnie, dlatego, ze uznają świętość praw lub tradycji. Podporządkowują się jej zatem dla zasady.

*W systemie autokratycznym, dyktatorskim czy totalitarnym, gdzie prawa są narzucone obywatelom z góry, postawa legalistyczna oznacza rezygnację z własnej podmiotowości, bezrefleksyjne poddanie się władzy i zniewolenie.

Pozostałe postawy, obok legalistycznej to: oportunistyczna, anarchistyczna, nonkonformistyczna.

a)      Oportunista – osoba postępująca adekwatnie do zaistniałej sytuacji, nie akceptuje słuszności praw, czy decyzji, podporządkowuje się z obawy przed sankcjami. Np. płacenie podatków.

b)      Anarchista– odmawia posłuszeństwa władzy, dlatego, że odrzuca moc prawa i tradycji.

c)       Nonkonformista– Nie stosuje się do decyzji z powodów merytorycznych, nie zgadzają się z ich treścią.

AUTORYTET POZYCJI WŁADZY– dodanie do legitymizacji (prawnej, bądź tradycyjnej), akceptacji podporządkowanych tej władzy (formalnej  lub merytorycznej). Posiadanie autorytetu powoduje odwoływanie się do przymusu. Władza legitymizowana, ale pozbawiona autorytetu natomiast musi odwoływać się do przymusu- tylko tak może zapewnić sobie posłuszeństwo. Przymus sprowadza się bowiem do wymierzania sankcji za niepodporządkowanie się decyzjom.

PRZYMUS PAŃSTWOWY– wyspecjalizowane organy wymiaru sprawiedliwości: policja, prokuratura, sąd, więzienie itp.

3)      CHARYZMATYCZNA:  Oparta na osobistej relacji między sprawującymi władzę a podporządkowanymi władzy. Charyzmą jest zdefiniowanie i zinterpretowanie pewnych zdolności, talentów czy umiejętności jednostki jako niezwykłych, nadzwyczajnych, ponadludzkich. Uwypuklenie walorów moralnych, intelektualnych , organizatorskich, przywódczych przez zbiorowość- bazę społeczną charyzmy. Władza ta wymaga znalezienia zwolenników, wielbiciel, którzy bezrefleksyjnie jej się podporządkowują

RUTYNIZACJA CHARYZMY- przejście władzy charyzmatycznej w legalną

Reklamy
 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu Grudzień 28, 2011 w Uncategorized

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: